tag:blogger.com,1999:blog-52269598870968598962012-02-11T01:28:20.570-08:00Sai Pradeephttp://www.blogger.com/profile/13717775544127193684noreply@blogger.comBlogger101100tag:blogger.com,1999:blog-5226959887096859896.post-4888560534268502342011-09-29T22:28:00.000-07:002011-09-29T22:28:54.825-07:00<div dir="ltr" style="text-align: left;" trbidi="on"><div>எதை தேடுகிறேன் ?</div><div>எதை தொலைத்தேன் தேடுவதர்க்கு ?</div><div>எல்லாம் இருந்தும் எதையோ தொலைத்து விட்ட உணர்வு<br /><div>நெஞ்சுக்குழியின் &nbsp;உள்ளே ஏதோ பிசைவு&nbsp;</div><div>மீண்டும் தேடுகிறேன்&nbsp;</div><div>இந்த முறை&nbsp;எதை தொலைத்தேன் என்று...</div><div><br /></div></div></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/5226959887096859896-488856053426850234?l=thamizhudansai.blogspot.com' alt='' /></div>Sai Pradeephttp://www.blogger.com/profile/13717775544127193684noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-5226959887096859896.post-46931520223930152922010-02-26T03:13:00.000-08:002010-02-26T03:34:17.771-08:00ஆசை அறுவது நாள்<br /><span>மோகம் முப்பது நாள்...</span><br /><span>இப்படியொரு கெடு பலரின் காதலுக்கு...</span><br /><span>நம் காதல் மட்டும் இதில் விதி விலக்கு!!!</span><br /><span></span><br /><span>வருடங்கள் ஓட ஓட</span><br /><span>வயதை போல் </span><span>நம் காதலும் வளரத்தான் செய்கிறது!!!</span><br /><span></span><span></span><br /><span>வருடங்கள் </span><span>ஒவ்வொன்றும் கருகினாலும் </span><br /><span></span><span>நம் காதலின் கரு மட்டும் சிதையாமல்...</span><br /><span><span></span> </span><br /><span>நம் காதலின் விதைகள் மட்டும் எப்படியோ சாகாவரம் பெற்று விட்டன!!!</span><br /><span></span><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/5226959887096859896-4693152022393015292?l=thamizhudansai.blogspot.com' alt='' /></div>Sai Pradeephttp://www.blogger.com/profile/13717775544127193684noreply@blogger.com3tag:blogger.com,1999:blog-5226959887096859896.post-60252793160640991922009-03-04T03:51:00.000-08:002009-03-04T04:25:10.274-08:00<span class=""></span><br />அந்த ஒரு நொடி...<br />மனதின் ஆழத்தில் பதித்து வைத்த நொடி<br />எத்தனை ஆண்டுகள் உருண்டாலும்<br />பசுமை போகாத நொடி<br /><span class="">அந்த </span>ஒரு நொடி...<br /><br />உன்னை பார்த்த முதல் நொடி<br /><span class="">உன்னிடம் </span><span class="">பேசிய முதல் நொடி</span><br /><span class="">நீ </span><span class="">சிரித்த முதல் நொடி </span><br /><span class="">கை பிடித்த முதல் நொடி</span><br /><span class="">உன்னை அணைத்த முதல் நொடி </span><br /><span class="">உயிர் சிலிர்த்த அந்த நொடி </span><br /><span class="">எத்தனை எத்தனை நொடி </span><br /><span class="">நான் சேர்த்து வைத்திருக்கும் கோடி நொடி </span><br /><span class=""><span class=""></span></span><br /><span class="">சருகாகி விழுந்தாலும் </span><span class="">மறையாது இந்த நொடி </span><br /><span class="">மண்ணில் உதிர்ந்தாலும் </span><span class="">விதையாய் </span>விழும்<br />மலையையும் பிளந்து விருக்ஷமாய் வரும்<br />ஒவ்வொரு நொடியும் நம் காதலின் சின்னமாய்...<br /><span class="">ஒவ்வொரு நொடியும் நம் காதலின் அங்கமாய்...</span><br /><br /><br /><span class=""></span><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/5226959887096859896-6025279316064099192?l=thamizhudansai.blogspot.com' alt='' /></div>Sai Pradeephttp://www.blogger.com/profile/13717775544127193684noreply@blogger.com2tag:blogger.com,1999:blog-5226959887096859896.post-8648825040899860832009-01-22T05:17:00.000-08:002009-01-22T05:44:27.259-08:00<span class=""></span><br />ஆறு ஆண்டுகள் ஓடிவிட்டன<br /><span class="">நம் பாதைகள் இணைந்து </span><br /><span class="">ஆறு ஆண்டுகள் ஓடிவிட்டன </span><br />நம் பயணத்தை துவக்கி<br /><span class=""></span><br /><span class="">போன வேகம் தெரியவில்லை </span><br /><span class="">வந்த களைப்பும் நமக்கு இல்லை</span><br /><span class="">சோர்வே இல்லாமல் காதலிக்கிறோம் </span><br /><span class="">அளவே இல்லாமல் நேசிக்கிறோம் </span><br /><span class="">திரும்பி பார்த்து வியக்கிறோம் </span><br /><span class="">ஆறு ஆண்டுகள் ஓடி விட்டன...</span><br /><span class=""></span><br /><span class="">வருடங்களுக்கு தான் இறப்பு </span><br /><span class="">வாழ்க்கைக்கு?</span><br /><span class="">ஒவ்வொரு நாளும் வாழ்வோம் </span><br /><span class=""><span class="">ஒவ்வொரு நொடியும்</span> ரசிப்போம் </span><br /><span class="">இருக்கும் </span><span class="">வரை இணைந்து... </span><br /><span class="">இறக்கும் வரை இணைந்து...</span><br /><span class=""></span><br /><br /><span class=""></span><span class=""></span><span class=""></span><span class=""></span><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/5226959887096859896-864882504089986083?l=thamizhudansai.blogspot.com' alt='' /></div>Sai Pradeephttp://www.blogger.com/profile/13717775544127193684noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-5226959887096859896.post-86874797444424073272009-01-21T05:01:00.000-08:002009-01-21T05:03:41.017-08:00<span class=""></span><br />பஞ்ச பூதங்களில் யாவும் அடக்கம்...<br />நான் மட்டும் உன்னில்<br />ஈசனின் இடப்பாகமாம் ஈஸ்வரி...<br />நீயோ என் அங்கமெல்லாம்<br /><span class=""></span><br />நீயின்றி நானில்லை<br />உன் நினைவின்றி நொடியில்லை<br />வாழ்கையெனும் போர்க்களத்தில்<br />நீ பக்கம் இருந்தால் பயமும் இல்லை...<br /><span class=""></span><br /><span class="">எனை தீண்டும் </span>காற்றாய் நீ...<br />எனை தாங்கும் பூமியாய் நீ..<br />எனை சுடும் தீயாய் நீ...<br />அதை ஆற்றும் நீராய் நீ...<br />யாதும் நீ...<br />என்னவளே...<br />என் தொடு வானம் நீ...<br />என் பஞ்ச பூதம் நீ!!!<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/5226959887096859896-8687479744442407327?l=thamizhudansai.blogspot.com' alt='' /></div>Sai Pradeephttp://www.blogger.com/profile/13717775544127193684noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-5226959887096859896.post-67590992419270385912009-01-16T04:02:00.001-08:002009-01-16T04:43:44.503-08:00<div align="center"><strong>மாற்றம்...</strong></div><div align="left"><span class="">மாற்றம் நிரந்தரமென்றால்</span></div><div align="left"><span class="">மரணத்தில் ஏன் மாற்றம் இல்லை?</span></div><div align="left"><span class="">மாற்றம் நிச்சயம்</span></div><div align="left"><span class="">ஆனால் மரணம் மட்டுமே நிரந்தரம்...</span></div><div align="left"></div><div align="left"></div><div align="left"><span class=""></span></div><br><br><div align="center"><strong>மக்கள் </strong></div><div align="left"><span class="">மக்கள் மாக்கள் ஆனதேன்?</span></div><div align="left"><span class="">ஆறறிவு இருந்தும் ஐந்தறிவு ஜீவனம் </span></div><div align="left"><span class="">இரையை துரத்துவது போல் பணத்தை...</span></div><div align="left"><span class="">வந்த பாதையில் வெளிச்சமும் இல்லை </span></div><div align="left"><span class="">திரும்பி போக வழியும் இல்லை<span class=""></span></span></div><div align="left"><span class=""><span class=""></span></span></div><div align="left"><span class=""><span class=""></span></span></div><div align="left"><span class=""></span></div><div align="left"><span class=""></span></div><br><br><div align="center"><span class=""><strong>வானவேடிக்கை</strong> </span></div><div align="left">கூரையில் ஓட்டைகள்...</div><span class=""><span class="">வீட்டிலிருந்தே எனக்கு</span> தெரிந்தது வானவேடிக்கை... </span><br /><br /><span class=""></span><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/5226959887096859896-6759099241927038591?l=thamizhudansai.blogspot.com' alt='' /></div>Sai Pradeephttp://www.blogger.com/profile/13717775544127193684noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-5226959887096859896.post-18057948941504287842009-01-15T03:52:00.000-08:002009-01-15T04:57:07.926-08:00<span class=""></span><br />இன்று பொங்கல்...<br />ஊரெல்லாம் கொண்டாட்டம்...<br /><span class="">தெருவெங்கும் உற்சாகம்...</span><br /><span class=""></span><br /><span class="">கரும்பு நட்டு </span><span class="">தோரணம் கட்டி </span><br /><span class="">வீட்டின் வாசலில் கோலமிட்டு</span><br /><span class="">மண் பானையில் பொங்கலிட்டு</span><br /><span class="">தெருவே கூட </span><br /><span class="">பொங்கியதும் கூவுவோம்</span><br /><span class="">பொங்கலோ பொங்கலென்று...</span><br /><span class="">எத்தனை சுகம் இந்த கிராமத்து பொங்கல்</span><br /><span class=""></span><br /><span class="">நகரத்திலோ நரகம்...</span><br /><span class="">தெரு வண்டியில் வரும் கரும்பு </span><br /><span class="">காஸ் அடுப்பு, அதன் மேல் குக்கர் </span><br /><span class=""><span class=""></span>அதனுள் பொங்கல், அதையும் </span><span class="">சுற்றி ஒரு மஞ்சள் குலை</span><br /><span class="">மனசுக்குள்ளேயே கூவுகிறோம் </span><br /><span class="">பொங்கலோ பொங்கலென்று...</span><br /><span class=""><span class="">சத்தம் போட்டால் பக்கத்து வீட்டுக்காரன் சண்டைக்கு வருவானே!!! </span></span><br /><span class=""></span><br />இனி பக்கத்து வீட்டில்<br />ஒன்றாய் பார்க்க ஒலியும் ஒளியும் இல்லை<br /><span class="">ஒன்று கூட உறவும் இல்லை </span><br /><span class="">அங்கு தொலைக்காட்சி</span> பெட்டி உள்ளது<br />ஆனால் உறவு தொல்லைகாட்சி ஆகிவிட்டதே...<br /><span class=""></span><br /><span class="">வாழ்கையில் வேகம் கூடிவிட்டது<br />ஆனால் வாழ்வின் சுகங்கள் காணாமலே போய்விட்டது </span><br /><span class=""></span><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/5226959887096859896-1805794894150428784?l=thamizhudansai.blogspot.com' alt='' /></div>Sai Pradeephttp://www.blogger.com/profile/13717775544127193684noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-5226959887096859896.post-33937308783583491622008-12-23T05:10:00.000-08:002008-12-23T05:42:46.735-08:00<span class=""></span><br />திரும்பி பார்த்தேன்...<br />வாழ்கையை புரட்டி பார்த்தேன்...<br /><br />தினமும் மூன்று கிலோமீட்டர் பயணம்... வண்டியை தள்ளி கொண்டு<br />இருவது கிலோமீட்டர் மாடி இரயில் சவாரி... இருட்டும் வரை<br />பின் கடற்கரை மண்ணில் கால் பதிப்பு<br />விண்மீன்கள் முன்று பார்த்து புன்சிரிப்பு...<br />முடிந்தால் பஜ்ஜி கடை இல்லையேல் பாணி பூரி<br />கண்டிப்பாக கூட உன் கை விரல்...<br /><br />கை கோர்த்து கால் கடுக்க நடை பயணம்<br /><span class="">சற்றும் சோர்வே</span> இல்லாமல்...<br /><br /><span class="">காதல் வந்து விட்டால் வாழ்க்கையில் சுவை கூடித்தான் போகின்றது </span><br /><span class=""></span><br /><span class="">அன்றைக்கும் இன்றைக்கும் நிரம்ப மாற்றம் இல்லை </span><br /><span class="">சில சுமைகள் மட்டும் கூடி விட்டன </span><br /><span class=""><span class=""><span class="">ஆனால் </span>வாழ்க்கை</span> இன்னமும் ருசிக்கத்தான் செய்கிறது</span><br /><span class=""></span><br />காரணம்...<br /><span class=""><span class="">இன்னமும் உன்</span> காதல் </span><br /><span class="">பக்கத்தில் நீ...</span><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/5226959887096859896-3393730878358349162?l=thamizhudansai.blogspot.com' alt='' /></div>Sai Pradeephttp://www.blogger.com/profile/13717775544127193684noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-5226959887096859896.post-68756593985929507282008-12-23T01:00:00.000-08:002008-12-23T01:22:06.055-08:00<p><span class=""></span></p><p>வண்ணத்துபூச்சியா உன் <span class="">மனம்?</span></p><p>நான் தொட்டதும் சருகி <span class="">விட்டதே...</span></p><p><span class=""></span></p><p><span class=""></span></p><p>வண்ணத்துபூச்சியா உன் மனம்?</p><p>அரிதாரங்கள் பல பூசி உள்ளதே...</p><p><span class=""></span></p><p><span class=""><br />மலர் என்று தீண்டினேன்...</span></p><p><span class="">முள்ளாய் குத்தினாய்</span></p><p><span class="">நீரென்று பருகினேன்...</span></p><p><span class="">அமிலமாய் எரித்தாய்</span></p><p><span class="">தென்றல் என்று மன ஜன்னலை திறந்தேன்...</span></p><p><span class="">உள்ளே புயலாய் அல்லவா சிதறடித்தாய்</span></p><p><span class=""></span></p><span class=""><p><br />பிரளயமாய் வந்தவளே...</p><p>என்னை உன்ளுள் விழுங்கி விடு... </span></p><p><span class="">உன் காதலை என்னிடம் தந்து விடு... </span></p><p><span class=""></span></p><p><span class=""></span></p><p><br /></p><p><span class=""></span></p><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/5226959887096859896-6875659398592950728?l=thamizhudansai.blogspot.com' alt='' /></div>Sai Pradeephttp://www.blogger.com/profile/13717775544127193684noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-5226959887096859896.post-86074899331214602512008-12-22T04:17:00.000-08:002008-12-22T05:38:01.365-08:00<span class=""></span><br />தமிழ்...<br /><br /><span class="">என் மனம் ஒரு கணம் நின்றது... </span><br /><span class=""><span class="">சற்றே பின்னால் </span>போனது... </span><br /><span class=""></span><span class="">வாத்தி கையுடைத்தும் வராத தமிழ்...</span><br /><span class="">வகுப்பு வாசலில் தவமாய் கிடந்தும் வராத தமிழ்.</span><br /><span class=""></span><br /><span class="">அம்மா கத்தி பார்த்தாள், அப்பா அடித்து பார்த்தார், </span><br /><span class="">தாத்தா முறைக்க, பாட்டி துரத்த... </span>ம்ம்ம்... வந்தபாடில்லை இந்த தமிழ்.<br /><span class="">டியூஷன் வைப்போமா? இது சித்தி.</span><br /><span class=""></span><span class="">ஹிந்திக்கு மாற்றுவோமா? இது சித்தப்பா</span><br /><span class="">ஒரு கிளாஸ் இருந்துட்டு தான் வரட்டுமே. இது எல்லோரும்...</span><br /><span class="">முடிவே கட்டினர் என் தமிழ் அவ்வளவே என்று... </span><br /><span class="">நானும் தான். </span><br /><span class=""></span><br />எங்கள் பள்ளி தமிழ் வாத்தியார் இருந்தாரோ, பிழைத்தேன்...<br /><span class="">இவனுக்கு நம்மை விட </span>ராணி காமிக்ஸ்ஸும அம்புலிமாமாவும் தான் லாயக்கு என்று முடிவு கட்டினார் போலும்...<br /><span class="">பன்னிரண்டு வயதில் கற்றேன் தமிழை... </span><br /><span class=""></span><br /><span class="">அன்று என்னுள் ஊறிய தமிழ், </span><span class="">பதினாறில் கடிதமாகி, இருவதில் கவிதையாகி, </span><br /><span class="">இருபதியாரில் </span><span class="">காதலாகி, இன்று மழலையாய்...</span><br /><span class=""></span><br /><span class="">என் மழலைக்கும் தேவைப்படும் அந்த கதை புத்தகங்கள்</span><br /><span class=""><span class="">இப்பொழுதே ஆரம்பித்து</span> விட்டேன் </span><span class=""><span class="">தேடலை... </span></span><br /><span class=""></span><br /><span class=""></span><br /><br /><br /><br /><span class=""></span><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/5226959887096859896-8607489933121460251?l=thamizhudansai.blogspot.com' alt='' /></div>Sai Pradeephttp://www.blogger.com/profile/13717775544127193684noreply@blogger.com1